кекілде

кекілде
ет. жерг. Бір шоқ етіп жинау, баулау. Оны (тарыны) қолмен к е к і л д е п, бастырып, ұшырып, бораларына құйғанша көрер азаптары аз емес (К. Сегізбаев: Қаз. әдеб., 01. 04. 1985, 14). Ауылдағы кей ағайындар тары егіп, оны қашан к е к і л д е п алғанша таңның атысы, күннің батысына дейін торғай қондырмаймыз деп әуреге түсіп жүргендері (Бұл да).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Нужен реферат?

Смотреть что такое "кекілде" в других словарях:

  • кекілдеу — кекілде етістігінің қимыл атауы …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • кекіре — 1 (Сем., Абай) көлде болатын балық. Олар кеше көп қылып к е к і р е ұстады (Сем., Абай) 2 Қ орда., Арал) 1. түйе және ұсақ мал жейтін бүршікті шөптің бір түрі. К е к ір е н і ң егінге залалы бар Қ орда., Арал). 2. егін арасына шығатын ащы шөп …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • бақбақ — … Тек әлдеқайдан бебеулеген нәзік үн естіледі. Құстың даусы, кекілік, әлде б а қ б а қ болар (Ә. Асқаров, Таңд., 295) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • маңғыста — ет. жерг. 1. Маң маң басу, аяңдау, маңу. Ащы іздеген аруаналар алыс жалдарды төскейлеп әлдеқайда м а ң ғ ы с т а п барады (Ә.Кекілбаев, Дала баллада., 68). Маң маң басып м а ң ғ ы с т а п жайылып жүрген аққу аруаналар (Ә.Кекілбаев, Үркер, 275).… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • айбыну — (Гур., Маңғ.) жүрексіну, сескену. Әлде ол бұның сақшысы ма. Итжемес жертөлеге қайтып кіруге а й б ы н ы п тұр (Ә. Кекіл., Үркер, 500) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • сіле — 1 (Гур., Маңғ.; Қарақ.) жұқа ақ мата, дәке. Жараны орауға бір с і л е іздеп таптым (Гур., Маңғ.). 2. (Гур., Маңғ.) сәлде. Молдалар басына с і л е орайды (Гур., Маңғ.) 2 (Гур., Маңғ.) қарғыс. Халықтың с іл е с і н ала көрме (Гур., Маңғ.). Арғы… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • шаршы — 1 1. (Ақт., Ойыл; Маң.: Маңғ., Шевч.; Қост., Жанг.; Алм.: Шел., Кег., Еңб қаз.) әйелдердің басына тартатын орамалы. Анау ш а р ш ы сенікі ме екен, әлде менікі ме екен? (Ақт., Ойыл). Ш а р ш ы салатын әйел кәзір аз (Алм., Кег.). Артынша Торғын… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • көлдеу — зат. жерг. Көл орнындай ойыс жер, ойпаң, ой, жазық. Ерте көктемде ду етіп тез көктеген көделі к ө л д е у д і ң көгі жапырылғанша мал жаймақ болды (З. Қабдолов, Менің Әуезовім, 190). Әлде көкіректері к ө л д е у д е г і көп жылқының пысқырғанына… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • құт — зат. көне. Ақпан айының ескіше атауы; үт. «1897 жылғы қазақ үшін шығарылған календарда» ай атаул а р ы қ а з і р г і д е н ө з ге ш е л еу: д ә л у, қ ұ т (үт), қамал (амал, наурыз), сәуір (көкек), зауза (мамыр), саратан (маусым), әсет (шілде),… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • шатпа — I зат. жерг. Төрт қанатты, кішкентай ескі киіз үй. Өзінің төрт қанат ш а т п а с ы болғанда ғой, әлдеқашан айнадай боп шыға келер еді (Ә.Кекілбаев, Құсқанаты, 61). Малшыларға ш а т п а тігіліп берілді (Қ.Исабаев, Шоң би, 176). Біз мезгілге ш а т… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»